Lichtjaren (01-03-2017)

Vorige week zag ik vier Europese wedstrijden. Zowel Manchester City-AS Monaco als Bayer Leverkusen-Atletico Madrid waren zeer de moeite waard. Bij City-Monaco zat ik zelfs op het puntje van m’n stoel: wat een tempo, wat een prachtige voetballers (Falcao en Mbappé bij Monaco, Agüero en Sané bij Manchester), wat een schitterende goals, wat een propaganda voor aanvallend voetbal. Op donderdagavond keek ik naar Ajax-Legia Warschau en Olympique Lyon-AZ. Ik betrapte me erop dat ik onderwijl steeds vaker andere dingen deed. Het verschil met eerder genoemde matches was schrijnend. De top van de eredivisie is lichtjaren ver verwijderd van de Europese top. Ajax worstelde hevig met het matige Legia (maar wón: lichtpuntje!), AZ werd door Lyon van de mat geveegd.
Zaterdagavond verscheen nog meer lichtjaren verderop Heerenveen-Roda JC aan de horizon. Of zou het toch meevallen? Qua amusementswaarde temperde Roda-coach Anastasiou al bij voorbaat het verwachtingspatroon: ‘mooi of lelijk voetbal, we hebben drie punten nodig’. Tja, Heerenveen intussen ook. In 2017 wonnen de onzen nog maar één wedstrijd. Er gingen er, inclusief het cupduel tegen AZ, vijf verloren en eentje eindigde in een gelijkspel.
Het werd lelijk voetbal van Roda-kant: met z’n allen achter de bal, gokken op de counter. Die kwam maar heel zelden. En Heerenveen? De Heerenveenspelers ‘breiden’: ze breiden een L, ze breiden een I, ze breiden een C, ze breiden een H; enfin, u vult de rest zelf wel in. Heerenveen won overigens verdiend en de voorzet van Ødegaard op het bolletje van Schmidt (de 1-0) was van fluweel: één lichtjaartje eraf!

Dit bericht is geplaatst op maandag 1 mei 2017 onder Nieuws. Reageren kan door hier te klikken.

Reageer