Spelvreugde (17-05-2017)

In het weekend dat Feyenoord geen kampioen werd, zat ik met zoon in Camp Nou. Het afgelopen weekend waarin Feyenoord wel kampioen werd, zat ik in het Abe Lenstra Stadion. Het contrast was groot. FC Barcelona etaleerde een surplus aan spelvreugde, wilde het publiek vermaken. Vooral Neymar gooide de trukendoos open. En wij, de tribuneklanten, vergaapten ons aan de fabuleuze hoogstandjes. We klapten onze handen stuk en schreeuwden de kelen schor.
Zondagmiddag in Heerenveen ontdekten we weinig zichtbaar spelplezier: van NEC mocht je dat ook nauwelijks verwachten – het streed wel met volle inzet voor zijn laatste kans de nacompetitie te ontlopen – en Heerenveen is sinds de winterstop totaal de weg kwijt. Van enige jolijt, in de eerste competitiehelft vaak zo nadrukkelijk aanwezig, is geen sprake meer. Potentiële artiesten als Larsson en Zeneli zijn al weken hopeloos uit vorm en bewegen plichtmatig over het veld. Het grootste talent van allemaal, Martin Ødegaard, mag slechts af en toe opdraven. Coach Streppel geeft veelal de voorkeur aan Morten Thorsby; gouden jongen hoor, prima mentaliteit, maar voor zo’n speler ga je niet naar het stadion. Voor Ødegaard wel! Die laat soms een ‘vleugje Neymar’ zien. Zondagmiddag liet ook de jonge Noor het afweten, zoals het hele team er opzichtig met de pet naar gooide, al toonde Zeneli tekenen van herstel. Het publiek in de laatste thuiswedstrijd vermaken? Nooit van gehoord! We krijgen ons geld toch wel. Zullen we die play-offwedstrijd tegen FC Utrecht woensdagavond met z’n allen maar ‘s boycotten? Vanwege gebrek aan tribunepret bij de supporters?

Dit bericht is geplaatst op dinsdag 6 juni 2017 onder Nieuws. Reageren kan door hier te klikken.

Reageer