Opzet en inhoud van ‘Mijn Elfhuizentocht, 1951-2016’

De opzet

Qua hoofdstukken gaat ‘Mijn Elfhuizentocht, 1951-2016’ er zo uitzien: na een kort voorwoord, ‘Identiteit of rollenspel’ (zie hieronder) komen er 14 hoofdstukken over de huizen van hoofdpersoon en ik-figuur Ruud Rijnsburgh. Die staan (stonden) in Utrecht, Lochem, Den Haag, Vorden, Zutphen, Vught/Seedorf, Amsterdam, Dronten en Heerenveen. Als hij nu eens een ‘pelgrimstocht’ langs de huizen, scholen en overige verblijfplaatsen zou maken, dan kwamen de verhalen vanzelf. Als hij voor een huis, school, stadion of kazerne op een bankje ging zitten mijmeren, borrelden de herinneringen wel op, zeker als hij onderwijl in zijn notitieboekjes en agenda´s bladerde. Het luxueus uitgevoerde boek zal 384 pagina’s beslaan, krijgt een hardcover, is gebonden (ingenaaid) en bevat 7 pag. met kleurenfoto’s.

Identiteit of Rollenspel

‘Ben ik op 65-jarige leeftijd nog dezelfde als het jochie van zes, zeven jaar?’, vraagt Ruud Rijnsburgh zich af. ‘Of lijk ik meer op de lastige puber van vijftien, zestien? Heb ik veel van de onzekere adolescent van twintig? Van de volwassen energieke dertiger misschien? Of meer van de tobberige veertiger? Wat te denken van de wat depressieve vijftiger? Ben ik vooral de af en toe wat zwaarmoedige, maar vaak toch ook levenslustige, redelijk evenwichtige zestiger? Is het waar wat velen beweerden? Was ik de geboren docent? Of actéérde ik die onderwijzer in hart en nieren? ’Bestaat er eigenlijk wel zoiets als een onomstotelijk vastliggende persoonlijke identiteit die je een leven lang met je meedraagt? Ken je die zelf wel? Wordt je identiteit vooral bepaald door het beeld dat anderen van je hebben? Is er zelfs sprake van verschillende identiteiten? En worden die ook nog ’s beïnvloed door toevallige omstandigheden, door maatschappelijke waardering (of het gebrek daaraan), door politieke en/of religieuze overtuigingen, door seksuele gevoelens, door genen, door opvoeding, door sociale angsten, door educatie, door schoolresultaten, door ervaringen en wilsbeschikkingen, door drug- of alcoholmisbruik, door feiten, door interpretaties, door nog heel veel meer. Of … speel je een rol? Speel je wellicht de ene rol na de andere?´

Ruud Rijnsburgh, sinds vijf jaar met vervroegd ouderdomspensioen, lijkt op 65-jarige leeftijd een tamelijk zelfbewuste man, spreekt gemakkelijk in het openbaar, heeft vaak uitgesproken meningen. Waar is het nogal bedeesde, wat bangige jongetje van de basisschool en de eerste klassen van het lyceum gebleven? Hij zat recentelijk vaak op bankjes: voor de huizen, gebouwen, scholen, kazernes waar hij ooit verbleef; op een begraafplaats zat hij zelfs. Als hij voor die huizen of gebouwen waar hij ooit woonde of werkte plaatsnam, zouden de verhalen, al bladerend in agenda’s en beduimelde notitie-boekjes, wel opborrelen. Elk hoofdstuk begint en eindigt vanwege al die banksessies met een een cursieve bankoverpeinzing. Het boek begint zelfs met een bankje vooraf. Ziehier het resultaat van alle bankgedachtespinsels en verdere naspeuringen: ‘Mijn Elfhuizentocht, 1951-2016’.